THE
MALAYSIA
SITE

 
 
Reisverslagen

- Ton en Ria
- Ed Verwoerd
- Pieter
- Linda & Ward
- Martin & Ineke
- Vera en Denis
- Carola Rood
- Hanneke en Wil (deel 1)
- Hanneke en Wil (deel 2)
- Kala Chielens
- Alfred de Mooy - tsunami
- Alfred de Mooy - de reis
- Esther en Arno
- Lorette de Ploeg
- Jurn Verschraegen
- René en Renate de Burger
- Eveline Wiertz
Algemeen
Jungle
Kuala Lumpur
Penang
Langkawi
Melakka
De Highlands
De Westkust
De Oostkust
Sabah
Sarawak
Kedah
Labuan
Sepang
Maleisië Specialisten
Maleisië met kinderen
Auto/Bus/Trein
Hotels Reserveren

Reisverslagen
De Maleise Keuken
Golf & Golf Clubs
Tickets Maleisië
Reisaanbiedingen
Links
Contact
 



 

Reisverslag
Carola Rood

Vissersboten in de rivier bij Kota bahru

 

 

13 juli

De wekker gaat om 05.30. Ikzelf ben al om 05.15 in de weer terwijl de rest van het huis nog lekker slaapt. Zal wel door de stress komen!! Eerst nog even eten en kijken in huis of alles goed op slot is en dan kunnen wij gaan. Jasper, Bart en mijn moeder gaan met de trein naar Schiphol. Marcel gaat met mijn vader en moeder Rood met de auto. Bijna gelijk komen we op Schiphol aan. Eerst nog maar effen een bakkie en dan ga ik in de rij staan om in te checken. Deze rij is al behoorlijk lang dus dat duurt even. Het staat er eigenlijk wel gezellig. Voor mij staat een jongen die doorvliegt naar Japan, achter mij een Nederlands gezin die woont in Australië en dus weer naar huis vliegt en daarachter weer een man die doorvliegt naar Thailand. En wij vliegen eerst door naar Singapore. Als alle spullen zijn ingecheckt (ik ben trots op mezelf, 50 kg. Bagage voor 4 personen voor 4 weken!) nemen wij afscheid van de ouders en gaan wij door de douane. Om 11.30 uur stappen wij in het vliegtuig. Wij zitten vrijwel achterin. Ik zit naast Bart en Marcel met Jasper de rij daarachter. Om 12.45 uur gaan wij de lucht in, 3 kwartier te laat. De vlucht verloopt voorspoedig en valt alles mee gezien het tijdsverschil en tijdsduur van de vlucht.

 

14 juli

Na 12 uur vliegen landen wij om 06.00 uur op Kuala Lumpur. Nu gaat het gebeuren, wij moeten overstappen naar Singapore. Iets wat ik helemaal niet zag zitten maar alles is meegevallen. De boardingpassen hebben wij al ontvangen op Schiphol voor deze vlucht dus zoeken wij de gate op. Wij moeten met een treintje naar een terminal waarvandaan binnenlandse vluchten vertrekken. De hal is zo goed als uitgestorven, voor Jasper en Bart reden om te gaan voetballen. Na een uurtje vliegen komen wij aan op Shangi Airport, Singapore. En gelukkig alle koffers hebben het ook gehaald. Er staat al een mannetje op ons te wachten. Deze overhandigt ons eerst de tickets voor de vlucht naar Tioman en brengt ons dan het hotel waar wij om 10.30 uur aankomen. Het Fullerton Hotel is een prachtig hotel!! Bij binnenkomst worden wij zo ongeveer 10 keer welkom geheten, iets waarvan wij denken dat ze echt heel blij zijn dat wij het gehaald hebben!! Wij gaan naar de kamer. De kamer van Jasper en Bart is nog niet klaar maar zij kunnen evengoed even slapen. Al met al zijn wij sinds het opstaan in Andijk 22 uur verder. Ik ga met Jasper en Bart op bed liggen en al snel liggen wij lekker te slapen! Om 15.00 uur gaan wij aan de wandel. Ons hotel ligt in de financiële buurt van Singapore aan de Singapore rivier. We lopen langs de boatquay, een kade langs de Singapore rivier met allemaal eettentjes. Jasper en Bart vinden de bakken met gevangen kreeften erg interessant. Vooral dat ze nog touwtjes om de pootjes hebben ook! Wij lopen naar Chinatown. Allemaal kleine winkeltjes en ze willen van alles aan je verkopen. Marcel koopt dan ook nog een prachtig mooi leren hoesje voor zijn mobiel. Bij terugkomt in het hotel willen de jongens nog even zwemmen. Het zwembad van het hotel is open tot 23.00 uur dus dat gaat helemaal lukken. Terwijl wij in het zwembad liggen komen er 5 helikopters aan met de vlag van Singapore eraan. Het blijkt dat op deze dag de onafhankelijkheid van Singapore wordt gevierd. Na de helikopters komen er nog wat straaljagers en daarna nog een groot vuurwerk vanaf een paar hoge gebouwen. Dat ze zo blij zijn dat wij hier zijn!! Ongelofelijk!! ‘s avonds nog even wat eten langs de boatquay en op tijd naar bed om het tijdsverschil weer in te halen!! De kamer was vanmiddag al klaar maar de sleutel hadden wij nog niet opgehaald. Wij hebben gevraagd om 2 slaapkamers naast elkaar en dat is gelukt…… er zit alleen een werkkast, een serviceruimte, een gang en nog een werkkast tussen. Jasper vind het geweldig interessant om alleen op een kamer te slapen. Bart is iets minder enthousiast, maar Jasper zal heel goed op zijn broertje passen. Voor de veiligheid krijgen zij een mobiel op de kamer. Het duurt niet lang of hij gaat over….. Het is Jasper om te vertellen dat ze kunnen internetten op de tv. Een duur telefoontje en het internetten is ook niet zo’n goed idee. Dan slapen ze over een paar uur nog niet!!!

 

15 juli

Na een lekkere lange nacht zijn wij allemaal weer fit genoeg!! Net op tijd komen wij bij het ontbijtbuffet aan (10.30 uur) en wat voor buffet. Het ziet er allemaal geweldig lekker uit, alle soorten fruit, sap, brood te veel om op te noemen. Na het ontbijt willen de jongens eerst zwemmen dus dat gaan we dan ook doen. Het is bewolkt buiten maar toch zijn Marcel, Bart en ik licht verbrand. Stom, stom, stom smeer dan ook!! Het is heerlijk bij het zwembad en wij genieten dan ook volop. ‘s middags gaan we met de taxi naar Orchid road, de winkelstraat van Singapore. Winkels van Prada, Gucci, Yves Saint Laurant noem maar op…. Alles zit er! Ik kon er helaas niet slagen. De maten lopen maar tot 40!! Maar wel heb ik een hoesje weten te scoren voor mijn ipod!! Wij vermaken ons weer prima. Aan het begin van de avond gaan we terug naar het hotel. Er wordt gewoon gegeten bij Mac Donalds. Dus ook de mac in Singapore is geprobeerd en smaakt wederom hetzelfde als thuis!! Hierna maken wij een boottochtje over de Singapore rivier. Het is al donker buiten dus dat geeft een mooi effect met alle lichten! Hierna nog even zwemmen, wat betekent dat je het zwembad voor je alleen hebt, douchen en weer naar bed!!

 

16 juli

Op tijd eruit vandaag want er gaat weer gereisd worden. Nog 1 keertje genieten van het geweldige ontbijtbuffet van hotel Fullerton en daarna gaan Jasper en Bart nog even zwemmen en maken weer een geweldige indruk op 2 Japanse vrouwen (great kids!). Marcel gaat nog even de buurt aan de overkant van het hotel bekijken en ik ga de spullen inpakken. Om 12 uur moeten wij uit de kamer zijn en dat is weer gelukt. Om 13.30 uur worden wij opgehaald en naar Sangi airport van Singapore gebracht. Dit is een klein vliegveldje vergelijkbaar met bijv. vliegveld Lelystad. Bij binnenkomst in de vertrekhal worden wij aan toegeroepen of wij naar Tioman moeten reizen. De koffers gaan eerst door de controle. Er zit nog cola en water in een tas dus dat wordt gestopt in de rugtas van Bart en die wordt dan ook ingecheckt. Alle tickets zijn gecontroleerd en met de instapkaarten op zak gaan we door de immigratiecontrole. Vervolgens naar de “gate”. Dit is een ruimte vlakbij de landingsbaan. Het is wachten op het vliegtuig…. Welke na een half uurtje aankomt. Instappen maar! Berjaya air vliegt met toestellen waar 48 personen in kunnen. Wij zitten op rij 3. Er zijn zelfs 2 stewardessen aan boord die het tijdens de vlucht van een half uurtje nog druk hebben met het uitdelen van een verfrissingsdoekje en een flesje water. Vlak na de start van het toestel komt er “rook” naar binnen. Waarop Bart lichtelijk in paniek zich afvraagt of het toestel nu in brand staat. Dit is alleen maar condens. Gelukkig maar!! Na een half uurtje zijn we dan op Tioman aangekomen. De koffers worden uit het toestel gehaald en op een karretje bij de immigratiedienst gezet. Pak je koffers maar, paspoorten aflaten stempelen, betalen voor gebruik van het marinepark en we kunnen naar buiten. Daar worden wij al opgewacht door een jongen van het Japamala resort die ons helpt met de bagage en lopen wij naar de speedboot. Spullen in de boot en varen maar. Jasper en Bart gaat voor in de boot zitten. Wij krijgen een reddingsvest om en daar gaan we. Het gaat geweldig snel en Jasper vindt het allemaal prachtig, Bart iets minder, het gaat hem te hard. Na een kwartiertje komen wij aan. En dit is in een woord: GEWELDIG. Bij het inchecken krijgen wij een drankje (niet lekker!!) en worden wij naar onze kamers gebracht. Wij verblijven in 2 tree tops villa’s. Dat wil zeggen 2 houten huisjes welke er echt prachtig uitzien. Een prachtig uitzicht met op het terras een loungebank en een hangstoel. In de badkamer een geweldige stortdouche! Jasper en Bart gaan gelijk naar het strand en het zwembad terwijl wij nog even op de loungebank hangen!! ‘s Avonds eten wij in het Mapi Mapi restaurant. Dit is gelegen boven zee met wederom geweldige loungebanken. Je zit hier echt geweldig en het eten is ook geweldig. Jasper en Bart vermaken zich prima bij de rotsen bij de zee. Daarna nog even proberen om met Oma te msn’en maar ze is niet online. Daarna gaan wij lekker slapen!

 

17 juli

Vroeg in de morgen wordt er aan de deur geklopt. Daar staan Jasper en Bart. Bart is wakker geworden en wilde graag naar ons toe. Jasper gaat terug naar zijn kamer en Bart kruipt bij ons in bed en we slapen nog even verder. Om 10.00 gaan wij eten en daarna wordt het voor ons lekker op het strand zitten. De jongens vermaken zich uitstekend op het strand, in de zee en in het zwembad. Aan een scheef hangende boom hangt een touw waar Bart de hele dag heen en weer mee zwaait. ‘s middags wordt er gesprongen in zee vanaf het terras bij het restaurant. ‘s avonds slaapt Bart bij mij en Marcel gaat bij Jasper in de kamer omdat Bart het toch wel een “beetje” eng vindt allemaal…..

 

18 juli

Vandaag nog een laatste relaxdag op Tioman. Het weer is niet je-van-het maar toch liggen we ‘s ochtends nog aan het strand. Om een uur of 1 wil Bart weer van de leuning springen bij het restaurant. Uiteindelijk springt ook hij de hoogste leuning af in zee! Ondertussen ook nog even wat eten en helaas, helaas de lucht wordt al grauwer. Al gauw stuurt ober Mike ons van het restaurantplateau af en snel daarna breekt de lucht open. Weg tropisch eiland….. Marcel heeft om 3 uur een 2 uur durende Thaise massage dus ga ik lekker lezen op het balkon van de kamer. Marcel komt om half 6 helemaal uitgerekt en losgetrokken terug. ‘s Avonds eten we nog wat in het restaurant en dan gaan we de laatste nacht in op Tioman.

 

19 juli

‘s nachts heeft het de hele tijd geregend, en niet een klein beetje, het viel de hele nacht met bakken uit de lucht! ’s Ochtends gaan we eerst ontbijten en daarna pak ik alle spullen weer in. Om half een worden we met de speedboot weer naar het vliegveld gebracht. Het weer knapt tegen de tijd dat wij vertrekken weer op! Om 14.20 uur vertrekken we weer vanaf Tioman en dit keer naar Subang airport, Kuala Lumpur. Subang is het oude vliegveld van K.L. 13 jaar geleden zijn we dus op dit vliegveld aangekomen en weer weggegaan. Allebei kunnen we ons daar niets meer van herinneren. De transfer naar het hotel gaat vlot. Hotel Maya is een prachtig hotel gelegen tegenover de Petronas Towers. Onze kamer ligt op de 17e verdieping met (hoera!) uitzicht op de Petronas Towers. Gebruik van de minibar is gratis wat met een groot hoera door Jasper en Bart wordt toegejuicht. De kamer is prachtig en de badkamer is nog mooier. We slapen met z’n vieren op een kamer. Al snel gaan we op pad naar de Petronas. En die is hoog zo van dichtbij!! Daarna gaan we naar Suria shopping centre.  Een prachtig winkelcentrum met wederom vele winkels van alle grote merken!! In de Nike store krijgt Jasper een mooi Arsenal shirt. Er is een plek met een terras en daarom heen allemaal verschillende soorten eettentjes. Erg leuk! Wij eten bij Mac Donald (vreemd he)! We gaan weer naar het hotel en spreken opa en oma nog even op de msn! Daarna lekker slapen

 

20 juli

Om 8 uur gaat de wekker. Marcel gaat eerst naar de Petronas om kaartjes te halen voor de skybridge. Het duurt nogal lang voordat hij terug is dus gaan wij alvast eten. Daarna gaan Jasper en Bart zwemmen en wanneer ik ga kijken of Marcel er al is komt hij net binnenlopen. Het is half elf en hij is nog net op tijd om te ontbijten. Hierna gaan we naar de Central Market. We gaan met een taxi van het hotel en moeten hier 25,-- ringit (ongeveer 6 euro) voor betalen, alhoewel het is nog niet betaald. We kregen van de chauffeur een briefje die wij in moeten leveren bij de receptie en dat hebben wij nog niet gedaan. De Central Market is erg leuk. Er zijn allemaal kleine winkeltjes waar je van alles en nog wat kan kopen. Hierna lopen we naar het plein van de onafhankelijkheid en daarna gaan we met de taxi terug naar het hotel, kosten 5,- ringitt (1,25 euro). Marcel en ik eten wat in de skylounge. Een prachtig terras met uitzicht op de petronas. Om 17.00 uur gaan we naar de petronas voor een bezoek aan de skybridge. Om 17.45 uur is onze groep aan de beurt. Eerst krijgen wij een film te zien over wat Petronas allemaal doet in Maleisie. Na een grondige controle gaan we met de lift naar de 42e verdieping en mag je 10 minuten van het uitzicht genieten. Het is een geweldig gezicht zo hoog boven Kuala Lumpur en de 10 minuten zijn dan ook veel te snel weer om. Hierna gaan we per taxi naar Chinatown. Petalang street zijn allemaal kraampjes met overal namaak spullen. Bart scoort een mr. Bean teddy beer voor 30 ringit (7,50 euro). Allebei hebben ze pokeman kaarten (ook heel erg duur, 0,50 euro), een Manchestershirt (ook hartstikke nep) en de nieuwe dvd van Mr. Bean holiday voor 10 ringitt (2,50 euro) is ook erg illegaal. Met de taxi gaan we weer terug naar het hotel. De prijs wordt door de taxichauffeurs erg opgehoogd, maar ja we moeten toch weer terug naar het hotel!!

 

21 juli

Om 10.00 uur gaan wij ontbijten. Daarna met de taxi (weer onderhandelen over de prijs, die taxichauffeurs vragen al meer!!) naar de K.L. Tower. Dit is de televisietoren van Kuala Lumpur met een hoogte van 421 meter met een prachtig uitzichtpunt over de stad. Eerst een kaartje kopen en dan kunnen we (na een grondige controle) met de lift omhoog. Boven aangekomen krijgen wij een koptelefoon met mp3 speler om ons nek, die ons kan vertellen welke gebouwen we allemaal kunnen zien. Bij mij gaat het bij punt 1 al mis met de mp3 speler, ik heb hem dus weer snel ingeleverd. Het uitzicht is geweldig! Na zo’n 2 uur houden wij het voor gezien en gaan we weer naar beneden. Eerst weer even wat drinken en er zijn nog wat kraampjes waar weer wat verkocht wordt, uiteraard vinden de jongens daar weer pokemon kaarten die snel weer gekocht gaan worden. Inmiddels is het gaan regenen in Kuala Lumpur. Wij gaan met de taxi naar Time Square. Hier is een groot winkelcentrum met daarin een attractiepark (Cosmo’s world). Ook dit winkelcentrum is weer enorm. Op de 5e verdieping komen wij aan bij Cosmo’s world. Jasper en Bart wisten van niks, dus die vonden het helemaal geweldig dat dit in een winkelcentrum kon zijn. Snel een kaartje gekocht (25 rm.,  SYMBOL 8364 \f "Comic Sans MS" \s 12 6,--  per persoon ook voor Jasper en Bart want ze zijn net aan groter dan 1.40 m.!) Er gaat een achtbaan gewoon door het park heen, overal gaat hij over je heen! Het is geen groot park maar groot genoeg om ons een paar uurtjes bezig te houden en buiten regent het toch! Na Time Square gaan we met de taxi (weer onderhandelen!!) terug naar KLCC (het grote winkelcentrum bij de Petronas Towers) om wat te eten. Dit keer treffen we wel een heel gore taxichauffeur. De beste man was wat verkouden en hetgeen wat omhoog kwam bij hem werd gewoon gedropt in een plastic zakje wat naast hem in de deur zat!! Ik dacht eerst nog dat hij een snoepje wilde pakken, helaas voor Marcel zag hij het geheel zo gebeuren!! Aangekomen in KLCC gaan we naar het foodcourt, allemaal verschillende restaurants waar je een bordje eten kan halen. Jasper en Bart willen uiteraard naar de Mac. Marcel komt met een bord vol met van alles wat en ik neem garnalen (erg heet en niet zo lekker) met noodles. Hierna buiten nog een keer kijken naar de verlichte Petronas en naar het hotel. De spullen worden weer ingepakt en we gaan slapen, morgen weer een lange reisdag voor de boeg!

 

22 juli

Vroeg op vandaag!! Vroeg wil zeggen 04.15 uur. Allemaal nog een keertje douchen in de mooie badkamer van het Maya hotel. Om 05.15 gaan we naar beneden waar onze chauffeur al op ons staat te wachten om ons naar KLIA te brengen. Wij vinden een transfertijd van 05.30 uur wel wat vroeg op zondagochtend zeker omdat wij pas om 09.35 naar Kota Kinabalu vliegen. Eerst nog even uitchecken en afrekenen (de taxi van de eerste dag staat niet op de afrekening dus dat zien wij als de gratis shuttleservice van het hotel!) Wij krijgen van het hotel nog een ontbijtpakketje mee. Wij gaan de bus in en vertrekken naar KLIA. Het is inderdaad rustig op de weg dus met 3 kwartier zijn wij op het vliegveld. Lekker op tijd dus! Het voordeel is wel dat het nog rustig is bij de incheckbalie en wij dus snel van de koffers af zijn. Wij gaan eerst maar effe een bakkie doen en onze ontbijtpakketten leegeten. Om 09.00 uur moeten wij bij de gate zijn en dat zijn wij dan ook netjes. Om 09.45 uur krijgen wij te horen dat het vliegtuig technische problemen heeft en wij nog even geduld moeten hebben. Niet lang daarna krijgen wij te horen dat er een ander vliegtuig komt en wij naar een andere gate moeten. Al met al gaan we pas om 11.00 uur te lucht in. En zo komen wij dus 1,5 uur te laat aan in Kota Kinabalu waar niemand voor ons klaar staat om ons op te halen. Wij vragen aan een man of hij soms op ons staat te wachten en hij is zo vriendelijk om de agent op te bellen. Hij krijgt hem alleen niet aan de lijn omdat het waarschijnlijk zondag is. Gelukkig is er ook nog een meisje van Diethelm travel (de organisatie die alles voor ons naar Kuala Lumpur had geregeld, en de rest van de tour op Borneo) en zij gaat voor ons bellen. Ik krijg haar chef aan de lijn en hij gaat alles voor ons proberen te regelen. Erg aardig, temeer omdat hij dat helemaal niet hoeft te doen voor ons. Hij vraagt of wij geduld hebben en dat hebben wij wel. Een uur later worden wij opgehaald door iemand van het Pulau Tiga resort. Wij stonden niet op zijn pick-up lijst vermeldt dus dan kan hij ook niet op ons wachten. Maar eind goed al goed hij is er, en we gaan op weg naar Kuala Penyu. Dit is een tocht van ruim 100 km. en daar zijn wij een klein 2 uur voor onderweg met regelmatig een stevige regenbui. Bart valt al snel in slaap op mijn schoot. Onderweg zien wij wel de eerste apen langs de kant van de weg!! Vlak voor aankomst moeten wij nog een rivier oversteken met een pontje. Er zitten langs de kant van de weg een paar Maleisische kinderen en Jasper zwaait naar ze en heeft gelijk contact met ze! Aangekomen in  Kuala Penyu stappen wij over in een speedboot die ons naar Pulau Tiga brengt. De boot gaat snel en scheurt over de zee en een half uurtje later komen wij aan in het Pulau Tiga Resort. Pulau Tiga is een onbewoond eiland met daarop maar 1 resort. Het zijn simpele huisjes waarvan wordt aangeraden dat wanneer je niet in je huisje bent de deur goed op slot te doen, anders komen de apen op bezoek. Wij hebben daar wel schik om want het lijkt ons wel leuk om een aap in een zwembroek van de jongens te zien lopen. Het is wel even omschakelen als je hiervoor alleen maar in prachtige hotels hebt gezeten (vooral voor Bart die vindt het hier maar niks!). Jasper en Bart gaan eerst nog even zwemmen en daarna gaan we naar het restaurant. Iedereen krijgt hier een vaste tafel met daarop een naambordje zodat je vooral nog wel weet welke tafel van jou is. Jasper en Bart raken al gauw in contact met een Zweedse tweeling dat is wel leuk. Het verblijf is hier volpension en wanneer je wat te drinken haalt wordt het voor je opgeschreven en je rekent gewoon af bij vertrek. Tijdens het eten vliegt er een beest in mijn oor. Ik heb het idee dat hij er ook weer uitgevlogen is maar dat blijkt niet zo te zijn. Iedere keer lijkt het of er water in mijn oor zit maar omdat ik ook strontverkouden ben (lang leven de airco’s!!) denk ik dat ik gewoon last heb van mijn oor. Een half uurtje later valt het beest er als nog uit. Ik hoop dat hij niks aangericht heb in mijn oor!! Wij gaan op tijd naar bed, het was een lange dag!!

 

23 juli

Op tijd op staan want het ontbijt is hier van 07.30 uur tot 09.00 uur. Daarna lekker relaxen aan het strand. Na de lunch gaan we naar de Mud Vulcano. Dit is een moddervulkaan op het midden van het eiland. Het is 1,2 km. lopen door de jungle. Nog bij het hotel zien wij apen in de bomen zitten (eindelijk!!). De reactie van Bart: Wow, dit is cool!! Later zien wij nog 2 grote hagedissen lopen. Aangekomen bij de modder vulkaan gaat Marcel er als eerste in. Als snel zit hij helemaal onder de blurrie. Bart vindt het ook geweldig maar Jasper is niet zo snel. Ik maak uiteraard eerst foto’s en film het gebeuren en daarna ga ook ik erin. Het is zo smerig om daar in te stappen het glibbert en het stinkt!! Er zitten in de blubber allemaal bladeren die van de bomen zijn afgevallen en takjes. Ik blijf dan ook zitten wij ik zit en zet mijn voeten niet meer op de bodem neer. Het is wel erg relaxed om zo in de blubber te hangen. Er zijn nog meer mensen uit het resort en het is erg grappig om te zien hoe de reactie is als men in de blubber stapt. Tja en dan moet je dat bad weer uit en dat gaat niet gemakkelijk! Daarna vol in de blubber terug naar het hotel en lekker afspoelen in de zee. Dat gaat nog niet zo gemakkelijk want de blubber is erg vettig. Als wij weer helemaal schoon zijn gaan we wat drinken en dan komt er weer een regenbui!! Dit keer enorm met veel onweer. Ach, als het morgen maar weer droog is!! Na het eten ‘s avonds nog een potje poolbiljart en daarna lekker slapen!!

 

24 juli

Vandaag wederom vroeg er uit. Het ontbijt wacht. En vandaag is het de grote dag. We gaan met de boot naar Snake Island. Eigenlijk heeft het eiland een andere naam maar in de volksmond heet het Snake Island. Nou, ze hadden het beter die andere naam kunnen houden want we hebben zeggen en schrijven een snake gezien. Voor dat beest wel een hele eer dat ze een eiland helemaal naar hem hebben vernoemd. Nadat we hem alleen hebben achtergelaten gaan we naar een eiland die in het verleden is overspoeld door een grote golf waardoor het hele eiland is leeggevaagd. Daar hebben we nog een tijdje gezwommen, Bart heeft zich prima vermaakt in zijn eigen expeditie Robinson en daarna weer teruggegaan naar het Resort.

Na de lunch gerelaxt en is Marcel met Bart gaan wandelen langs het strand. Ze hebben daar een hele familie apen gezien die zich aan de rand van het bos ophielden. De mannen hebben nog een spelletje poolbiljart gespeelt maar verder hebben we weinig gedaan.

S-avonds na het eten vroeg naar bed want er wacht een lange dag. Morgen gaan we naar Danum Valley en dat is een hele reis.

 

25 juli

Om 07.00 uur gaat de wekker. Bart is wel erg vrolijk wakker geworden! Dit komt zeker omdat hij hier weg wil! De laatste spullen worden weer ingepakt en we gaan met onze spullen naar het ontbijt. We gaan ontbijten, rekenen af (ze zijn vergeten de excursie naar Snake Island af te rekenen komen wij later achter!) en gaan om 09.00 uur met de boot terug naar Kuala Penyu. De zee is wild dus het is een ritje alsof je in een kermisattractie zit! Daarna met de bus de ruim 100 km. weer terug naar Kota Kinabalu. We worden afgezet bij terminal 2 op het vliegveld. In onze reispapieren staat dat wij een vlucht hebben van Air Asia die vertrekt om 13.20 uur. Deze vlucht staat niet op het bord in de vertrekhal. En bij het nakijken van het ticket blijkt dit een vlucht te zijn met Fly Asia Express (FAX) die volgens het ticket om 15.10 vertrekt. Dat is lekker! Zitten we weer zo lang te wachten op het vliegveld. Volgens het vertrekbord blijkt deze vlucht ook nog eens om 15.35 te vertrekken. Maar goed, 1,5 uur voor vertrektijd kunnen wij inchecken. Is het eerst nog een drukte van belang in de vertrekhal, tegen de tijd dat wij kunnen inchecken is er niemand meer te bekennen. Er gaat nog maar 1 vlucht en dat is die van ons! Wij gaan door de controle naar de gate. Al snel komt het toestel binnen (een Fokker 50) en mogen we instappen. Volgens de boarding pas zitten wij alle vier op rij 7. Daar was alweer iemand anders gaan zitten dus worden we met z’n vieren op de laatste rij neergezet (rij 14). Bij het instappen begint het te regenen en al snel valt het met bakken uit de lucht en dit was in het toestel ook te merken! Met zakdoeken wordt geprobeerd om het water tegen te houden op rij 5. Het toestel vertrekt 10 min. eerder dus dat gaat goed dachten wij! Maar na een tijdje op de startbaan te hebben gestaan krijgen wij de melding dat wij weer terug gaan naar terminal 2 omdat wij geen toestemming krijgen om op te stijgen. Uiteindelijk vertrekken wij rond half 5 naar Lahad Datu. Rond half 6 komen wij daar aan. Gelijk staat er een chauffeur van Borneo Nature Tours bij ons om te melden dat hij ons op komt halen. De koffers gaan in de bus en wij kunnen vertrekken. De rit naar Danum Valley duurt ongeveer 2,5 uur en begint met een file in het altijd drukke stadshart van Lahad Datu! Na 1 uur rijden gaan we een onverharde weg op. Deze weg is 80 km. lang en brengt ons naar Danum Valley. De weg loopt dwars door de jungle maar hier zien wij helaas helemaal niets van omdat het inmiddels al redelijk donker is. Na 15 min. gehobbeld te hebben in de bus waren wij dat al zat en toen moesten wij nog ruim 2 uur!! Eerlijk waar deze weg had geeft nog meer resultaat dat een trilplaat in de sportschool (gelukkig moeten we deze weg ook nog weer terug!!). De chauffeur is zo pittig om af en toe ook nog wat te melden over wat we zouden moeten zien. Of hij staat in ene boven op zijn rem omdat er een of ander dier voorbij gaat. Hij verteld over het herbeplantingsprogramma voor de bomen (vanaf 1992 worden de bomen die gekapt worden gelijk weer aangeplant) en wanneer we een bus tegenkomen meldt hij even dat deze bus allemaal Japanse studenten heeft afgezet (altijd leuk om te weten!) Om 21.00 uur komen wij eindelijk aan in de Borneo Rainforest Lodge. De koffers worden gelijk naar de kamer gebracht en wij krijgen eerst nog een diner. Hier is het weer prettig geregeld!! Wij maken kennis met onze gids Lydia en zij meldt ons dat wij morgen ochtend om 09,00 uur paraat moeten staan voor de eerste jungle trekking. Wij gaan naar de kamers. 2 keurige kamers bij elkaar in een bungalow. Na de ontdekking dat er 2 gekko’s en een sprinkhaan in de kamer zitten ga ik toch ook maar slapen!!

 

26 juli

Na een lekker ontbijt gaan we om 09.00 uur op pad met onze gids Lydia. We gaan naar het viewpoint en daarna kan er gezwommen worden in de jacuzzi pool. We zijn allemaal goed aangekleed. Lange broek, shirt met lange mouwen, broek in de sokken en hoge schoenen (paladiums!!). Al snel wordt er door Lydia een orang utang moeder met kind gespot. Knap dat ze dat kan zien in al die hoge bomen! Het is een ontzettend schattig gezicht! We lopen weer door en Lydia vertelt van alles onderweg. Het zweet loopt aan alle kanten van ons lijf af! We lopen langs een oude dunsum begraafplaats en uiteindelijk komen we aan op het uitkijkpunt wat een mooi uitzicht heeft op de lodge. Na weer te zijn bijgekomen van de klim naar boven dalen we weer af en na een half uurtje lopen zijn we bij de jacuzzi pool. Een waterval met een plas water. Jasper en Bart zijn weer een tijdje zoet en wij zitten mooi naar ze te kijken. Weer aangekomen bij de lodge gaan we douchen en lunchen. Na de lunch gaan we tuben! Terwijl wij naar het hoofdgebouw van de lodge lopen zitten er mensen op hun knie om een foto te maken van een slang. Echt wat voor mij! Met de zwembroeken aan lopen we met Lydia een stuk langs de Danum rivier omhoog met een rubber band om ons nek. Jasper glijdt op een gegeven moment uit zijn slippers en Lydia ruilt met hem van slippers (ze hebben dezelfde maat!). Aangekomen bij het start punt breekt de hemel open. Het is ontzettend grappig om in zo’n enorme regenbui in een rubberband een rivier af te zakken. Jasper en Bart vinden het geweldig! We dobberen lekker door de rivier met af en toe een stroomversnelling. Na een uurtje zijn wij weer terug bij de lodge. Vervolgens kunnen wij ons van alle kanten bevrijden van de bloedzuigers. Bart is op een gegeven moment in paniek omdat er eentje boven zijn lip zit maar gelukkig is Lydia daar en zij haalt hem gelijk weg. Na het eten ‘s avonds hebben we een night drive. We zitten met zo’n 10 personen in een open truck en Lydia is de spotter die avond. Ze zoekt en zoekt maar helaas zien we niet meer dan een vliegende eekhoorn en een groot wild zwijn die volgens ons gewoon los wordt gelaten in het geval dat er toch niets anders is te zien. Omdat het de hele middag al regent zijn volgens Lydia alle dieren verstopt. Helaas! We gaan weer lekker slapen!

 

27 juli

Om half negen worden we verwacht bij Lydia. Het regent nog steeds dus gehuld in onze prachtige gele regenjassen vertrekken we naar de Canopyplank walk. Al snel wordt er een oerang utang gespot. Helaas hebben wij het fototoestel niet bij ons. De canopyplank walk zijn 3 bruggen die hoog tussen de bomen hangen en waarbij je een prachtig mooi uitzicht hebt over de jungle. Helaas zijn er niet meer apen actief op dit moment. Rond 10 uur zijn we weer terug in de lodge waar wij onze spullen weer inpakken. Jasper en Bart krijgen nog een mooi certificaat waarop staat dat zij officieel bloeddonor zijn van Danum Valley door de bloedzuigers. We nemen afscheid van Lydia en de Borneo Rainforest Lodge en gaan de lange hobbelweg weer terug. Dit keer in een four Wheel drive. Dit rijdt iets relaxter. Met 2,5 uur zijn we weer in Lahad Datu en nu rijden we door naar Sandakan. Een rit van nog eens 2,5 uur. Om 18.00 uur komen wij aan in het Sabah hotel in Sandakan. Jasper en Bart duiken gelijk het zwembad in. We gaan rond 22.00 uur naar bed. Morgen weer fris en fruitig op!!

 

28 juli

Om 08.30 uur moeten we klaar staan in de lobby van het hotel. Daar staat onze gids Sam al op ons te wachten. Er gaat nog een ander nederlands stel met hun dochter met ons mee vandaag. We vertrekken naar Sepilok. Dit is een opvanghuis voor Oerang Oetangs. Zeg maar de zeehondencreche maar dan voor Oerang Oetangs. Om 10.00 uur krijgen de oerang oetangs te eten op een platform en daar staat iedereen dan ook klaar gereed met fototoestel en videocamera. De apen weten heel goed dat zij het eten krijgen en al voor tienen komen de eerste oerang oetangs bij ons langs. Het is een leuk gezicht om deze apen zo van dichtbij te zien maar het blijft een soort apenheul. Na een uurtje gaan we hier weer weg. Sam brengt ons naar een English teahouse met een geweldig mooi uitzicht over de baai van Sandakan. Er staat een menu voor ons klaar. Marcel eet niet want hij heeft vreselijk last van zijn maag en heeft diaree. Jasper en Bart spelen een balspelletje in de tuin en wij zitten lekker. Na de lunch brengt Sam ons naar de grootste tempel van Borneo die in Sandakan staat. Jasper en Bart steken samen met Sam een wierook staafje aan, gaan er mee voor Boeda staan en stoppen hem daarna in een soort grote asbak buiten. We stappen weer in de bus en rijden naar het centrum van Sandakan. Marcel koopt weer een zonnebril (nr. 2 voor Rm. 10,--, vraagprijs Rm 15,-- wat een inkoper en dit voor een echte Rayban!!). We lopen langs de winkeltjes, het is er eigenlijk een grote puinhoop, we kijken nog op de markt en gaan nu naar de paalwoningen. Hier is het helemaal een zooitje. Het zijn allemaal woningen voor de kust van Sandakan zelf getimmerd van resten hout. Er ligt enorm veel afval voor de kust en het ruikt er niet fris. We gaan naar binnen bij een familie en krijgen thee en zoetigheid van ze. Het is erg leuk. De thee is niet zo lekker want er zit suiker in. Hierna gaan we terug naar het hotel en kunnen de jongens nog lekker zwemmen. Jasper kan inmiddels erg goed een “backflip” maken en dat wil Bart ook maar dat lukt hem nog niet zo goed en daar wordt hij dan weer boos om. Om 18.30 staan we weer klaar om dit keer door Sam naar een visrestaurant gebracht te worden. Wanneer we daar aankomen hangen er ballonnen aan de deur en staan er mensen buiten. Binnen blijkt een bruiloft aan de gang te staan en buiten staat het bruidspaar te wachten. Wij feliciteren ze van harte en ze moeten daar hard om lachen. Dit restaurant is een van de beste van Sandakan. De inrichting in typisch chinees. Een hoop (kerst)verlichting gecombineerd met tl lampen, grote tafels en plastic stoelen. Bij de keuken staan allemaal grote bakken met verse vis en in de zee zitten ook een soort kooien met verschillende vissoorten. Verser dan dit kan je het niet krijgen!! Sam helpt ons met bestellen en wij gaan lekker zitten. Op tafel staat een groot draaiplateau. Al snel komt alles op tafel. Grote garnalen, inktvis, nog een soort vis in een zoet zure saus, groenten, rijst. En het smaakt allemaal geweldig!! Zelfs Jasper en Bart eten gefrituurde inktvis en vinden het heerlijk!! Weer terug in het hotel pakken we alles weer in. Dit keer een klein koffertje klaarmaken en de rest van de koffers blijven achter in hotel Sabah. Lekker weer slapen, het was een lange dag!!

 

29 juli

Om 09.00 uur worden we opgehaald bij het hotel. Eerst rijden we nog langs het vliegveld van Sandakan om een ander stel en gids Sam op te halen. Hierna vervolgen wij de reis naar Sukau. Wij rijden door allemaal oliepalmplantages. Dit is big business hier. Palmolie gebruiken ze voor shampoo (palmolive), dieselolie, margarine etc. Sam verteld hoe het werkt met de oliepalm. Het gaat om de vruchten die er aan groeien. Iedere 20 dagen kunnen ze weer nieuwe vruchtenoogsten. Wij stoppen bij een plaatselijk AC restaurant (!) om de vruchten te bekijken en even een ijsje te kopen. Dan rijden we door naar de Gomantong grot. In deze grot komen zwaluwen en die maken daar hun nestjes. Deze nestjes worden weer door chinezen gepakt en zijn veel geld waard. De chinezen eten ze op en dan gaat het om het slijm wat er in zit van de zwaluwen. (rare mensen die chinezen). Aangekomen bij de grot lopen we eerst weer een stukje door de jungle en ja hoor, weer een oerang oetang in het wild!! Dat is nr. 3! De grot is enorm groot en het ruikt er naar ammoniak. We lopen een hele ronde door de grot. Je glibbert er enorm en er zitten ook veel kakkerlakken etc. Het was erg interessant om te zien hoe de werklui die nestjes eruit halen. Dan doen ze met meterslange smalle trappetjes. Sam vertelde dat er vele doden vallen iedere jaar. Dat is ook niet zo verwonderlijk als je de hoogte van de grot zie en de laddertjes waar het op moet gebeuren. Ik was in ieder geval erg blij dat ik weer buiten was. We vervolgen onze reis en komen aan de aanlegsteiger. Al snel komt er een bootje die ons naar Melapi Lodge brengt. De kamers zijn zo ontzettend leuk! Een balkon die zo uitkijkt op de Kinabatangan rivier. Om 16.00 uur hebben we de eerste boottocht door Sukau. Al snel komen we weer (nu 3 stuks) oerang oetangs tegen!! Verder zien we heel veel apen. De apen komen aan het eind van de middag uit de jungle terug om een slaapplek te zoeken aan de rivier. Het was een ontzettend leuk gezicht! Verder zagen we verschillende vogels, een monitor lizard die nog groter was dan Jasper en Bart! Na het eten hebben we samen met Sam een nacht excursie gemaakt. Het is zo ontzettend knap hoe ze de dieren spotten! Hele kleine vogeltjes die zaten te slapen. Dutchmonkeys (met een grote neus) slapens in een boom en zelfs 2 krokodillen (baby’s maar het zijn toch krokodillen). Helaas begon het te regenen. Toen dat wel erg hard ging op een gegevens moment zijn we terug gegaan naar de lodge. Het was een geweldige dag!!

 

30 juli

Erg vroeg op vandaag!! Tot groot verdriet van Jasper en Bart. Om 06.30 uur stappen we weer in het bootje en varen we in de mist de Kinabatangan rivier weer op. Het is nog lekker rustig. Sam heeft ons programma omgegooid. Iedereen gaat ‘s ochtends altijd naar Oxbow lakes dus gaan wij daar vanmiddag naar toe. We varen lekker en zien de zon opkomen. De apen worden wakker en we zien vele natte vogels die hun vleugels laten drogen. Het heeft de hele nacht enorm geregend! Na 1,5 uur varen gaan we wandelen door het dorp Sukau. Dit stelt niet zo heel veel voor maar het was wel erg leuk. We lopen langs de lagere school. De kinderen beginnen hier al ‘s ochtends om 07.00 uur en zijn om 12.30 uur uit. Sam vertelde dat hij vader is van 3 jongens. Aangekomen bij de lodge gaan we ontbijten. Om 10.00 hebben we een jungle trekking dichtbij de lodge. Omdat het erg veel geregend heeft de laatste tijd is het erg nat. Sukau is zo wie zo al een veel natter gebied dan Danum Valley. Sam gaat voorop, vervolgd door een stel zwitsers en daarna wij en afsluitend weer een gids. Op een gegeven moment ziet Jasper een mooi insect en de gids vraagt of ik er een foto van wil nemen. Jasper wil het insect pakken maar het kruipt zijn broekspijp in. Eerst zegt Jasper het lacherig maar als snel wordt het huilen wat over gaat in gillen. Jasper gilt dat hij bijt. De gids staat ernaast en helpt hem. Hij zegt hem dat hij niet bijt maar zijn poten vast zet in Jasper zijn benen. Op het moment dat Jasper begint te gillen is Sam binnen 2 seconden bij hem. Hij haalt snel zijn broek naar beneden en zoekt naar het beest. Maar ze kunnen hem niet meer vinden. We vervolgens onze tocht en later komt Jasper er toch nog achter dat hij in zijn broek zit en helpt Marcel hem van het beest af! Van Jasper mogen we er absoluut niet over praten. Weer teruggekomen bij de lodge hebben we vrij tot 15.30 uur. Dat is lekker. We slapen wat bij. Doen een spelletje rummikub en vermaken ons prima. Het is inmiddels weer gaan regenen. Om 15.30 is het redelijk droog dus stappen we toch weer in het bootje en varen naar Oxbow Lakes. Er is inderdaad niemand anders dus het is er zo stil. Het is er geweldig. Normaal gesproken hadden we hier lopend naar toe gegaan maar je zakt er nu tot je middel toe weg in de blubber. En ja hoor, weer zien we Oerang Oetangs. 3 stuks dit keer. Sam vindt het geweldig. De Oerang Oetang is een nest aan het bouwen en het is zo mooi om te zien! Geweldig! Om 18.00 uur varen we weer terug naar de lodge, we gaan eten en vroeg slapen. Morgen weer vroeg op!

 

31 juli

Om 06.45 uur stappen we weer in het bootje dat ons naar de overkant van de rivier brengt. Hier staat het busje weer voor ons klaar die ons terug zal brengen naar Sandakan. We zetten Sam en het Zwitserse stel af bij Sepilok en nemen afscheid van Sam. Wij rijden via een geldautomaat naar de Sandakan Yacht Club. Vanaf hier gaat de boot naar Lankayan. Al snel komt er nog een nederlands gezin, Joop en Mariet, die ook naar Lankayan gaan. We stappen in de speedboot en om 10.15 uur vertrekken we die kant op. Lankayan is een eilandje dat je in 15 min. Rond loopt. Het wordt 24 uur per dag bewaakt door het maleise leger omdat het dit tegen de Filippijnen aan ligt. Aangekomen op Lankayan bevinden wij ons in het paradijs. Echt een schattig tropisch eilandje met schattige huisjes. Wij krijgen 2 huisjes, totaal voor 7 personen. Ons huisje heeft gewoon 2 kamers. In onze kamer staat een hemelbed! 1 huisje had dus duidelijk genoeg geweest. Bart wil graag bij ons slapen en Jasper wil alleen in hun huisje. Onze huisjes liggen niet naast elkaar maar er zitten 2 huisjes tussen, maar dat vindt hij niet erg (stoer).  Op het eiland komen de Hawkbillturtle en de Greenturtle hun eieren leggen. Er zijn rangers die de eieren dan weer opgraven en ze in bescherming uit laten komen. Na installatie van de huisjes zitten we op het strand. De jongens zwemmen en genieten volop. Wij trouwens ook. We raken aan de praat met Joop en Mariet en dat is wel erg gezellig. ´s Avonds lekker eten en nog mooi aan zitten met Joop en Mariet en daarna lekker slapen.

 

1 augustus

Eindelijk weer een keertje uitslapen!! Dat is lang geleden en wordt door Jasper en Bart toegejuicht! Om 10.00 uur gaan we ontbijten en daarna weer lekker zitten, zwemmen en lezen. Jasper en Bart zijn vanaf de jetty in zee aan het springen. Jasper duikt van heel hoog en al snel wordt de `backflip`vanaf de jetty gedaan. Erg stoer van hem. Daarna volgen er ook nog salto´s. Marcel gaat regelmatig kijken bij de schildpaddenbroedplaats. De schildpaddeneieren hebben een broedtijd van 52 dagen. Bij ieder nest staat een bordje met daarop de datum wanneer ze gelegd zijn. Vandaag moet er inderdaad een nest uitkomen. ‘s middags is er inderdaad een klein gaatje bij een nest te zien. Marcel gaat gelijk de videocamera halen en is niet meer weg te halen bij de kraamkamer. Het duurde mij te lang en ben naar de kamer gegaan. Marcel ging met tegenzin mee. Het zat hem niet lekker en is na een half uurtje toch weer bij de broedplaats gaan kijken en ja hoor, daar kwamen ze! In 2 minuten tijd waren 85 schildpadjes uit hun ei gekomen. Ze stoppen ze allemaal in een afwasteil en worden naar zee gebracht. Toen iedereen er was werden de schildpadjes losgelaten op het strand. Het was zo’n grappig gezicht om die beestjes naar zee te zien gaan. Helaas overleeft slechts 1% van de uitgekomen eieren het. ‘s Avonds laat weer mazzel. Er was een schildpad op het strand eieren aan het leggen. Marcel is er gelijk weer heen gegaan. Ik zat op dat moment met moeder op msn dus kon niet gaan kijken. Hij lag zijn eieren onder de veranda van een huisje. Wanneer hij daar mee klaar is graven de rangers deze weer op en begraven ze in hun eigen broedplaats. Wat een ervaringen allemaal!!

 

2 augustus

Weer een dag van luieren, lekker zitten, snorkelen en zwemmen. Ik was er al op tijd uit omdat ik nog steeds foto’s wil maken van een mooie zonsopgang. Helaas is dat nog steeds niet gelukt omdat het iedere dag nog bewolkt is geweest. Zo ook deze dag weer. Ik was er toch al uit dus ben ik aan de wandel gegaan. Het was heerlijk rustig om 07.30 uur ‘s ochtends. Ik heb evengoed een hoop foto’s gemaakt dus me prima vermaakt. Plotseling werden we ‘s middags geroepen dat er schildpadeieren uit waren gekomen. Dit was een nest die de rangers nooit is opgevallen! Een schilpad had eieren gelegd onder het terras van het restaurant. Deze eieren kwamen uit en de schilpadden gingen gelijk richting zee. De kinderen waren daar aan het spelen dus die vielen met hun neus in de boter. Bart heeft er ruim 10 in zijn handen gehad. Ze moesten ze van de rangers vangen want ze moesten geteld worden! Dus weer mochten de beestjes vrijgelaten worden in zee!! Nog een keertje dat schattige gezicht! ‘s avonds de was terug ontvangen van Beth. Zij is serveerster en om wat bij te verdienen doet ze de was (op de hand). Al het personeel houdt er een eigen winkeltje op na! Ik heb haar gevraagd wat het kostte en dat moest ik zelf maar bekijken. Ik dacht eraan om haar 100 ringitt te geven maar van Sam hadden wij al begrepen dat een gemiddeld maandinkomen in Maleisie rond de 1000 ringitt ligt. Dan is 100 ringitt (ongeveer 23 euro) wel erg veel. Dus uiteindelijk heb ik haar in een onbewaakt ogenblik 50 ringitt gegeven en daar was ze enorm blij mee!! Vanavond regende het weer enorm met daarbij ook onweer dus wilde Jasper graag bij ons slapen.

 

3 augustus

Weer vroeg op! Om 05.00 uur gaat de wekker, alles inpakken, ontbijten en de boot weer in die om 07.00 uur vertrekt. Om 08.45 uur komen we weer aan in de haven van Sandakan. Hier staat onze vaste chauffeur al op ons te wachten om ons naar Poring Hot Springs te brengen. Een rit van maar liefst 5 uur. We nemen afscheid van Joop en Mariet die naar Sukau gaan. De chauffeur brengt ons eerst nog langs een supermarkt om wat boodschappen te doen. Om 13.00 uur komen we aan bij Poring Hot Springs. En hier staat de nieuwe gids Fabian al op ons te wachten. We gaan eerst lunchen (met een enorme vieze wc!) en daarna klimmen we naar de Canopy Plank walk. Dit zijn weer van die hoge touwbruggen. Deze zijn 140 mtr. hoog. Bij de start van de Canopy aangekomen moeten we wachten tot we er op mogen. Het is er redelijk druk. Eenmaal bij de start aangekomen is het toch wel erg hoog, het wiebelt enorm maar toch wel erg leuk. Hierna lopen we weer naar beneden en kunnen de jongens zwemmen in de Poring Hot Springs. Dit zijn baden met water wat uit de aarde komt. Er zijn verschillende baden. We zwemmen een half uurtje, kopen een ijsje en gaan met de auto naar Kinabalu National Park. We registreren ons en krijgen de sleutels van de cabins mee. Om bij de cabins te komen moeten we de auto weer in en gaan we omhoog. Het park ligt op 1500 mtr. en het is er koud! We gaan op tijd naar bed. Marcel moet om 07.30 uur in het restaurant paraat staan om aan de beklimming van Mount Kinabalu te beginnen.

 

4 augustus

Om 06.00 uur gaat de wekker en Marcel gaat eruit en pakt zijn spullen in voor de beklimming. Al snel komen we er achter dat we niet echt goed voorbereid van huis zijn gegaan. Even voor half 8 nemen we afscheid. Ik lig nog wat in bed en rond 08.30 komen Jasper en Bart naar mij toe. We gaan ontbijten en onze gids komt al naar ons toe. Gelukkig krijgen we maar 1 trekking van een half uurtje en een bezoek aan de botanische tuin hier in het park. Om 10.00 zijn we weer terug in de cabin en vervelen ons! Ik heb dit ook niet goed ingezien. We hadden gisteren gewoon al naar Kota Kinabalu moeten gaan en 2 nachten alleen in het Nexus moeten blijven. Om 13.00 uur gaan we eten. Het is erg druk in het restaurant en wanneer wij bij het buffet komen is er niet zo veel meer. Eerst ga ik maar achter borden aan. We lopen langs het buffet en er is niet veel meer. We gaan terug naar onze tafel en onze stoelen zijn weg. We bestellen wat van de kaart, een lekkere biefburger. Later komt de serveerster terug met de melding dat deze op zijn. Dus dan alleen maar patat en ik een clubsandwich. In het winkeltje nog wat souvenirs gekocht (Een oerang oetang voor de oma’s en een neusaap voor mijzelf). Weer naar de kamer, lezen, dvd’tje kijken. ‘s Middags komt er een sms van Marcel. Hij zit in het resthouse en de beklimming ging tot zover goed. Ik heb gevraagd aan de gids of ze kunnen regelen dat wij morgen na het ontbijt al naar het Nexus kunnen gaan. Anders moeten we morgen weer een tijd wachten totdat Marcel terug is. Dit is helaas niet mogelijk. Dus wachten we maar af. ‘s Avonds gaan we eten en halen we de spullen uit de kamer van Jasper en Bart, want die slapen bij mij. We kijken ‘s avonds nog een dvd van James Bond en gaan lekker slapen.

 

5 augustus

Omdat Marcel ‘s nachts om 2 uur begint aan de beklimming naar de top van Mount Kinabalu ga ik er even uit om te kijken of ze wel klimmen. Dit omdat het gisteren  slecht weer was boven op de berg. Maar ik zie lichtjes gaan dus ze lopen! En het is een heldere nacht. De hele vakantie is het bewolkt geweest. Om 6 uur ga ik er weer uit. Dit is de tijd dat ze op de top staan, het is helder maar een mooie zonsopgang zien ze niet. Wij pakken onze spullen weer in en wachten totdat Marcel terug is in de hal van het hotel. Om 14.00 uur is Marcel weer terug en vertrekken we naar het Nexus Resort in Kota Kinabalu. Het Nexus Resort is een mooi hotel om onze laatste vakantiedagen in Maleisie te vieren. Jasper en Bart gaan na aankomst gelijk naar het zwembad en wij zitten mooi op ons terras bij de kamer. We hebben 2 kamers naast elkaar en ze zijn weer prachtig!

 

6 augustus

Eerst lekker uitgeslapen, toen lekker een ontbijt en de hele dag lekker niks doen. We zitten bij het zwembad, eten en drinken. We vermaken ons prima.

 

7 augustus

Na het ontbijt met de bus naar Kota Kinabalu. Lekker wat gewinkeld (nog een zonnebril voor Marcel) t-shirts voor de vriendjes Niels, Niels en Pieter gekocht en uiteraard nog een souvenir voor onze veranda thuis!

 

8 augustus

Weer een dag van lekker luieren!!

 

9 augustus

Helaas, helaas. De reis waar we zo lang naar hebben uitgekeken zit er bijna op. Behalve Bart (die graag naar huis wil, hij wil naar Niels) willen wij nog niet naar huis. Zelfs ik die altijd met 2 weken wel weer erg graag terug wil naar Andijk, ben er nog niet klaar mee! Het was zo’n fantastische reis!! We mogen tot 12.00 uur op de kamer blijven. Rond 15.00 uur worden we opgehaald voor een transfer naar het vliegveld van Kota Kinabalu. Alles gaat voorspoedig. En ja….. na 4 weken Maleisie zie ik op het vliegveld van Kota Kinabalu een prachtige zonsondergang. Dit hebben we nog niet gezien. Ik heb er foto’s van gemaakt (helaas wel achter glas). Een vlucht van 2,5 uur brengt ons naar Kuala Lumpur. Overstappen voor de vlucht naar Amsterdam. Het vliegtuig zit weer helemaal vol. We hebben mooie plaatsen achterin het vliegtuig met z’n 2en naast elkaar. Wel hebben we last van turbulentie tijdens de vlucht en een mopperige stewardess die toepasselijk ook nog Woei heet. Ach daar kan zij ook niks aan doen!!

 

10 augustus

Na een vlot verlopen vlucht komen we ’s ochtends vroeg weer aan in Amsterdam. Opa en Oma staan al op ons te wachten en brengen ons weer terug naar Andijk. We zijn weer thuis maar wat een ervaring en een fantastische reis!!

De kleurrijke overdekte markt in Kota Bharu.

Vissersboten bij Pulau Redang.

De olifanten in Kuala Gandah.

 

 

 

 
Copyright © 2001 - 2017 WINT. All Rights Reserved. | Privacy Policy | Facebook: https://www.facebook.com/malaysite